رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
آیا جناح رونق اقتصادی لازم را دارد؟+دلایل و راهکارها
#1
در این نوشتار قصد داریم به بهانه بیانات خطیب جمعه جناح درخصوص اهمیت رونق چرخه اقتصاد در شهر بررسی اجمالی در این مورد داشته باشیم.


همانگونه که می دانیم جناح از قدیم الایام به رونق تجارت در منطقه زبانزد بوده و داد و ستد جز جدایی ناپذیری از کار و کاسبی مردم به حساب می آمده است تاجایی که وضعیت مناسب اقتصاد، تجار جنوب را ترغیب به فعالیت و حتی سکونت در شهر کرده بود. یقینا وجود راه تاریخی خور و واسطه بودن جناح در مسیر سواحل غرب هرمزگان به مناطق پس کرانه ای از علل بااهمیت آبادانی جناح در گذشته بوده است. با کناره افتادن این راه ، جناح به مانند بسیاری از شهرهای منطقه آبادانی گذشته خود را از دست داد تا جایی که بسیاری از تجار و علاقمندان به کاراقتصادی پرسود مجبور به مهاجرت از منطقه شدند.اما آیا نبود این راه باید بهانه ای برای افول اقتصاد جناح باشد؟! 



اگر نگاهی به مراکز خرید و فروش در شهر اندازیم می توان پی برد مردم ما حتی به خرید ابتدایی ترین لوازم زندگی در خود شهر راغب نیستند و خرید در شهر به عنوان آخرین گزینه آنها مطرح است. با این اوصاف چگونه می توان انتظار جذب خریدار از شهرهای اطراف داشت.

در سالیان اخیر به جز شهرهای بندرلنگه و لار ، ده شیخ لامرد نیز به شهرهای هدف خرید مردم شهرستان بستک اضافه شده است  که سالانه میلیاردها تومان نقدینگی از منطقه به این شهرها روانه می شود.

نکته تامل برانگیز اینجاست که قیمت اجناس به خصوص در ده شیخ لامرد به نحویست که نزدیک دوساعت رنج سفر و استهلاک وسیله نقلیه با هزینه بسیارکمتری انجام می شود! به طوری که اختلاف قیمت ها گاها نزدیک به دوبرابر می رسد.

شیخ عقیل فتحی خطیب جمعه جناح  در خطبه هفته جاری به این موضوع اشاره نمود و از فروشندگان و کسبه فعال در شهر خواست قیمت اجناس را به نحوی تنظیم کنند که نه تنها مردم شهر احتیاجات خود را در خود شهر تامین کنند بلکه مردم شهرهای اطراف نیز برای تهیه مایحتاج خود به شهرمان بیایند و جناح به عنوان یک کانون خرید شناخته شود که لازم است برای این کار همفکری شود تا بازاری در شهرمان بوجود آید که در منطقه زبانزد شود.


اما راه حل چیست؟ در ادامه به مواردی غیر از توسعه زیرساخت ها که در این مجال موردبحث نیست اشاره می شود.
(با این توضیح که چه بسا رونق اقتصاد و بازار یک شهر ،سبب در اولویت قرار گرفتن در طرح های توسعه ای و زیربنایی آن منطقه شود)


اولین موضوع که شاید مهم ترین آنها هم باشد در اوضاع اقتصادی کنونی قیمت اجناس حرف اول را برای خانواده ها می زند. همانگونه که پیشتر نیز بدان اشاره شد شایسته است قیمت ها به نحو معقولی در بازار تنظیم شود که نه تنها مردم را مجاب به خرید از بازار خود شهر نماید که خریدارانی از شهرهای اطراف نیز به اینجا مراجعه کنند.


موضوع دوم نبود بازار متراکم در شهر است که به سردرگمی و کلافگی مشتریان و نتیجتا افت دادوستد انجامیده است.اگر نگاهی به شهرهایی که از لحاظ تجاری در وضعیت مناسب تری هستند اندازیم بازارهای سنتی و مدرن وجود دارد که خریداران از قشرهای مختلف مالی می توانند تمامی خرید های خود را در یک محل انجام دهند اما در جناح چنین بازاری عملا وجود ندارند و فروشگاههای موجود نیز پراکنده اند.


سوم رشد کم ساخت و ساز و کمبود ساختمان های تجاری در شهر که پاسخگوی ایجاد صنف های جدید نیست.چه بسا بعضی بناهای با کاربری تجاری پیش از پایان ساخت اجاره می شوند.

چهارم خالی بودن بلوار ورودی شهر از مراکز فروش سبب شده است ترافیکی که به شهر وارد می شود بدون مواجهه با کمترین فروشگاهی از جناح خارج شود.


پنجم نوآوری و گسترش در روش های تبلیغ و کسب و کار که هرچند بعضا موارد خوبی مشاهده شده اما کافی نیست. 

به عنوان مثال ارده جناح که یکی از قدیمی ترین تولیدکننده های ارده و مشتقات آن در جنوب مطرح بوده است امروزه به علت عدم نوآوری قافیه را به رقبای خود در شهرهای اطراف باخته است. 
جای خوشحالی دارد اهالی هرنگ با نوآوری که در این زمینه به خرج داده اند زمینه را برای اشتغال و پویایی کار در این زمینه بوجودآورده اند و محصولات آنها نه تنها در جنوب بلکه سایر مناطق کشور و جهان عرضه می شود. 
کبابی های پررونق کهتویه نیز مثال دومی است که با فضای دلنشینی که برای مسافران و مشتریان خود فراهم آورده اند مسافرین را از اقصی نقاط هرمزگان و حتی استان های همجوار به سمت خود جذب کرده اند و ترافیک و نقدینگی قابل توجهی به سمت این روستا سرازیر شده است.


ششم کارهای خدماتی-تعمیراتی و تولیدی های کوچک و بزرگ  نیز زمینه خوبی برای پیشرفت در جناح دارند. کیفیت تولیدی هایی همچون دروپنجره سازی،نجاری،بلوک زنی،موزاییک سازی،کابینت سازی و امثال آنها که از گذشته در سطح منطقه شهره بوده است می توانند در قالب شرکت های بزرگتر زمینه اشتغال بیشتر را فراهم کنند و محصولاتشان را به شهرستان های اطراف نیز صادر کنند.گرچه جای خالی صنایع بزرگ در منطقه خالیست اما وجود واحدهایی همچون کارخانه نمک و گچ،سنگ شکن،بتن،آسفالت و راهسازی و تاسیس تولیدی هایی نظیر آب رادیاتورسازی و تیربرق که اخیرا انجام شده از نمونه هایی است که گرایش سرمایه گذاران و جوانان را به کارهای تولیدی نمایان می سازد.از این دست تولیدیها هنوز هم جا برای راه اندازی وجود دارد اما می طلبد که کارگروهی زبده و متخصص، جوانان و سرمایه داران را به سمت ایجاد واحدهای پربازده و اشتغالزا هدایت کند.



هفتم مورد اینکه در کنار مراکز خرید و فروش و صنایع کوچک و بزرگ که پیشتر بدان اشاره شد، نباید از گسترش و توسعه جاذبه های گردشگری نیز غافل بود که می توانند به جذب گردشگر و ورود نقدینگی پایدار به شهر بینجامند. در این بین جایگاه کتابخانه شرفایی ، موزه مردم شناسی و نگارخانه استادپذیرا بی بدیل است.


برگزاری همایش ها و دوره های ورزشی فرامنطقه ای،راه اندازی بازاراچه های فصلی،ماهانه یا هفتگی و تجهیز اماکن عمومی نیز از مواردیست که می تواند مستقیم و غیرمستقیم بر اعتلای اقتصاد شهر اثرگذار باشد.
پاسخ
 سپاس شده توسط vahid ، ترنم ، yas ، mohammad_p ، farshid.ahmadi ، armena
#2
به عنوان یک کاسب کار معتقدم جناح ، بازار خود جناح رو تحریم کرده است . مثال بسیار زیبایی از ارده جناح زدید. تو فروشگاه های مواد غذایی شهر جناح نگاه کنید چقدر ارده جناح و چقدر ارده هرنگ گذاشته . برای این که انصاف رو رعایت کرده باشیم پنجاه پنجاه فرض میکنیم . حالا برید تو هرنگ یه دوری بزنید آیا اثری از ارده جناح دیده خواهد شد ؟؟؟ متاسفانه ما خودمان خودمان را تحریم کرده ایم . شما گفتید قیمت ها ولی متاسفانه مردم خودمان کاری به قیمت ها ندارند و عملا غریبه پرست شده اند . مثال بارز آن میتوان به قصابی یا کبابی ها در ادوار گذشته زد . که نقد ها را ببریم خارج از شهر و قرض برای همشهریان . بازار جناح جای رشد دارد همان گونه که بازار بستک رشد نموده است چون جمعیت وابسه دارد . بستک منطقه گوده و بازار جناح منطقه فرامرزان و حتی گاها از طرف مراغ و روستاهای اطرافش. بازار جناح هرچند با کاستی هایش ، که بخش عمده آن نبود فضای تجاری برای ایجاد و یا توسعه صنوف های مختلف که به آن اشاره فرمودید ولی باز هم پاسخ گوی جناح و منطقه های وابسته خواهد بود . یک همدلی و همبستگی و یک تعصب برای جناح و بازار و کسبه ها لازم است .
پاسخ
 سپاس شده توسط vahid
#3
دونکته دراین مورد به ذهنم می رسد .اول اینکه فرهنگی نادرست دربین افرادشهرمان جا افتاده که حتی برا خرید چند کیلو ماهی هم مثلا رو به هنگویه می کنن!که اگر استهلاک وبنزین را حساب کنیم شاید حتی گرانتر هم دربیاید.به نظرم درکنارفرهنگ سازی برا جامعه وجاانداختن این فکرکه بگذارسودی به همشهری ام برسد تا غریبه و از ان طرف معقول کردن قیمتها و رقابتی کردن ان و نواوری در فروش توسط کسبه و اصنافمان میشود به رونق بازارشهرمان بینجامد.این همه جلسه گرفته میشود میتوان اصناف راگرد هم اورد وبا ایجاد همدلی ویکدستی هماهنگی میان بازار و درنتیجه شکستن رکورد را موجب شد.نکته دیگر درمورد سرمایه گذاری هست.من خودم به عنوان یک جوان چندین فکربرای راه اندازی تولیدی باسرمایه کم دارم اما ماشالله بانک ها که هفت خوان رستم دارن برای وام که از پسش برنمی اییم ازان ور خیرین زیادی هم درشهرمان داریم که متاسفانه دراین زمینه هیچ گونه فعالیتی را ننموده ان. متاسفانه دربین خیرین ما مثلا کمک به راه اندازی شغل برای یک نفر یا ایجاد تولیدی برای چند نفر جا نیفتاده هست.به نظرم این هم باید فرهنگ سازی شود.شهرمان پتانسیل زیادی برای پیشرفت دارد اما از هم گسسته ایم و هرکدام به راهی.
پاسخ
 سپاس شده توسط farshid.ahmadi ، vahid ، armena
#4
موردی که گفتن چرا جوان ها یا حالا افراد ثروتمند برای سرمایه گذاری جاهای دیگه رو انتخاب میکنن دلیلش مشخصه!!!چون میخوان به وضعیت مطلوب تری دست پیدا کنن!!!در شهر های بزرگ جمعیت بیشتری هست که میتونه از خدمات اون کاسب استفاده کنه تا شهر جناح که سر جمع 7 هزار نفر بیشتر نیست...
البته باز شما اشاره کردین منطقه فرامزان رو هم اضافه کنیم..سوالی که مطرح میشه مگه چند نفر از اطراف میان؟؟؟؟
کلا اگر کسی بتونه خارج از شهر کار کنه و احتمال موفقیت هم باشه چه دلیلی هست بیاد تو جناح کار کنه؟؟؟
من کلی دارم میگم وگرنه خیلی کار ها هست که کلا نیست تو جناح و اگه بیاد احتمال موفقیتش بالاس...
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان