رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
****تاپيكي براي شركت همه >> مشاعره با ابيات سنتي ادب فارسي****
#21

ياد ايامي كه در گلشن فغاني داشتيم

در ميان لاله و گل آشياني داشتيم

? ? ? ? ? ? ? ? ? م
پاسخ
#22
ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده اییم ..... از بد حادثه اینجا به پناه آمده اییم
رهرو منزل عشقیم و زسر حد عدم ......? ? ? تا به اقلیم وجود این همه راه آمده اییم

ضمنا حضور شما "همشهری" را در سایت خیر مقدم گفته امیدوارم فعالیتهای شما مستدام باشد و ایدک الله و موفق باشی .
پاسخ
#23
اینم یه شعر از خودم:

شکســــتم در این دنــــیای فــــانی? ? *? ? ? کس نگفت کای فلانی در چه حالی
بگفتم کای فلانی شما در چه حالی? ? *? ? ? بگفتا که داری مـــــال و مـــنالـــی؟
بگفتــم که دارم یک جیـــب خــــالی? ? *? ? ? بگفتا برو که نداری یــــــــک ریالـــی

ببخشید یکم الکی بود یکم هم هیچیش به هیچ جاش نمیخوره به هر حال گفتم منم یه چیزی نوشته باشم :banghead:

در آخر ببخشید که پارازیت انداختم . ولی خدا وکیلی نمیدونستم شعرم باید با حرف م شروع بشه .
ولی حالا دیگه فهمیدم
پاسخ
#24
به به جناب استاد شاعر ! خیلی هم شعرت خوبه . البته در حد من که نمی رسه? :yess:
البته پارازیت انداختی ها .شعرت باید با م شروع می شد .?
یه روز خوب میاد
که ما هم رو نکشیم
به هم نگاه بد نکنیم
با هم دوست باشیم و
دست بندازیم روی شونه های هم، آها
مثل بچگیا توو دبستان
هیچ کدوممون هم نیستیم بی کار
در حال ساخت و ساز ایران
واسه اینکه خسته نشی، این بار
من خشت می زارم، تو سیمان
بعد این همه بارون خون
بالاخره پیداش می شه رنگین کمون
دیگه از سنگ ابر نمی شه آسمون
به سرخی لاله نمی شه آب جوب
موذن اذان بگو
خدا بزرگه بلا به دور
مامان امشب واسمون دعا بخون!
هیچ کس
پاسخ
 سپاس شده توسط alipilavar
#25
در تاریخ آمده است عده ای نیمه شب قصد کودتا بر علیه پادشاه و برپایی جشن و پایکوبی در شهر داشتند که به ناگاه در نیمه شب ورق بر می گردد و خانه کودتا چیان که مملو از اسباب شادمانی و زن و مرد بود به عزا تبدیل و آن جمع پراکنده می شوند پس پادشاه دستور می دهد بر روی دیوار رییس کودتا چیان این شعر را بنویسند :


(سر شب به سر میل تاراج داشت? ? ? ? ? سحرگه نه تن سر نه سر تاج داشت)

پ
اینم برای مشاعره بود یه جا دیدم جالب بود نوشتم
پاسخ
 سپاس شده توسط alipilavar ، vahid
#26
تو سرو جویباری،تو لاله بهاری
? ?
? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? تو یار غمگساری،تو حور دلربایی
پاسخ
#27
یار آن بود که صبر کند بر جفای یار
? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ترک رضای خویش کند بر رضای یار
? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? سعدی
پاسخ
#28
رو سر بنه به بالین، تنها مرا رها کن / ترک من خراب شبگرد مبتلا کن
ماییم و موج سودا، شب تا به روز تنها / خواهی بیا ببخشا، خواهی برو جفا کن
از من گریز تا تو، هم در بلا نیفتی / بگزین ره سلامت، ترک ره بلا کن
ماییم و آب دیده، در کنج غم خزیده / بر آب دیدهٔ ما، صد سنگ آسیا کن
خیره کشی است ما را، دارد دلی چو خارا / بکشد، کسش نگوید: تدبیر خون‌بها کن
بر شاه خوب رویان واجب وفا نباشد / ای زرد روی عاشق، تو صبر کن وفا کن
دردی است غیر مردن، آن را دوا نباشد / پس من چگونه گویم کاین درد را دوا کن؟
در خواب دوش پیری در کوی عشق دیدم / با دست اشارتم کرد، که عزم سوی ما کن
بس کن که بی‌خودم من، ور تو هنز فزایی / تاریخ بوعلی گو، تنبیه بوالعلا کن

( مولانا )
این شعر مولانا هنگامی که در بستر بیماری بود خطاب به فرزندش سرود.
پاسخ
 سپاس شده توسط مرد دانا
#29
از اونجايي كه اقا وحيد عاشق جناب مولوي هستن گفتم شعرشون? رو با جناب مولوي جواب بدم

نیست تخمی کاندرین انبار نیست
غیر حسن تو که آن را یار نیست
لایق آن دیدم که من آیینه‌ای
پیش تو آرم چو نور سینه‌ای
تا ببینی روی خوب خود در آن
ای تو چون خورشید شمع آسمان
آینه آوردمت ای روشنی
تا چو بینی روی خود یادم کنی

بعدي با (ي)
پاسخ
 سپاس شده توسط مرد دانا ، vahid
#30

یار من خسرو خوبان و لبش شیرین است
خبرش نیست که فرهاد وی این مسکین است


نکنم رو ترش ار تیز شود کز لب او
سخن تلخ چو جان در دل من شیرین است


دید خورشید رخش وز سر انصاف به ماه
گفت من سایه‌ی او بودم و خورشید این است
پاسخ
 سپاس شده توسط farshid.ahmadi ، vahid


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان